100 godina od pogibije Vojvode Vuka

Aktivisti Nacionalnog srpskog fronta u Beogradu učestovali su zajedno sa nekoliko četničkih i patriotskih udruženja u organizaciji obeležavanja stogodišnjice junačke pogibije Vojvode Vuka. Kod spomenika Vojvodi Vuku na Topličinom vencu održan je pomen i čule su se besede četničkih vojvoda. Govorili su vojvoda Branislav Gavrilović Brne i vojvoda Jovan Adamović koji su položili venac na spomenik a okupljenima su se obratili i drugi besednici poput Željka Čurovića i Dragoslava Bokana, da bi se na kraju javio jedan mladi aktivista da pozdravi prisutne i Jana Zorbića, predstavnika češkog ogranka EFSK (Evropski front solidarnosti Kosovu). Nakon toga su se mnogi uputili prema Novom Groblju gde je bio održan parastos vojvodi Vuku.

15170829_646440348862502_4574422016939993911_n

Na grobu Vojvode Vuka na Novom groblju u Beogradu takođe je održan pomen i položeni su venci.

Vojin Popović poznatiji kao Vojvoda Vuk je jedan od najvećih srpskih junaka oslobodilačkih ratova, balkaniskih i Prvog svetskog rata. Kad su prve čete 1905. krenule za Staru Srbiju među četnicima bio je i Vojin Popović, poznat kao vojvoda Vuk. Učestvovao je borbama protivu turaka na Čelopeku i Kozjaku.

Vojin Popović učestvovao je u mnogim bitkama u balkanskim ratovima i Prvom svjetskom ratu.

U balkanskim ratovima učestvovao je u Kumanovskoj bici i bici na Srtevici. Njegov četnički odred pomagao je Dunavskoj diviziji u Prvom svjetskom ratu da održi front u Mačvi. Kao komandant Jadarskog četničkog odreda učestvovao je u Cerskoj bici. Zajedno sa srpskom vojskom se povukao preko Albanije a kad je otvoren Solunski front, bio je komandant Dobrovoljačkog odreda na Solunskom frontu.

Poginuo je u neravnopravnoj borbi sa Bugarima na Kajmakčalanu, u jurišu na Gruniški vis, kod Sive stijene, 29. novembra 1916. godine u 35. godini života.

Njegov Dobrovoljački odred imao je na početku Solunskog fronta 2200 ljudi, a zaključno sa Vukovom smrću spao je na svega 450 ljudi – bila je to i smrt njegovog odreda. Preživjeli vojnici Dobrovoljačkog odreda prebačeni su u druge pukove. Gruniški vis je bio osvojen a Bugari protjerani. Kada je poginuo imao je čin pješadijskog potpukovnika srpske vojske.

Njegovo tijelo bilo je sahranjeno na srpskom vojničkom groblju u Zejtinliku, a septembra 1923. prenijeto je na Novo groblje u Beogradu.

Celi život vojvoda Vuk posvetio je borbi, to je bio njegov lični izbor.

Slika vojvode Vuka u ratničkoj uniformi, iz vremena četovanja po staroj Srbiji, istaknuta je na počasnom i vidnom mestu u prostorijama Udruženja ratnih dobrovoljaca 1912 — 1918. njihovih potomaka i poštovalaca u Beogradu, Savski trg broj 9. To Udruženje nastavlja i njeguje tradicije ratnog dobrovoljaštva iz Prvog svjetskog rata.

29. NOVEMBAR U SRBA

Pretposlednji dan novembra u znaku je više ličnosti i događaja. Međutim, nemoguće je istovremeno poštovati i obeležavati sve. Značaj 29. novembra, za nas Srbe, je u tome što je na taj dan život položio za otadžbinu jedan od najvećih srpskih heroja – Vojin Popović, poznatiji kao vojvoda Vuk. Ovaj div – junak komitskih, balkanskih i Prvog svetskog rata je proveo život u neprestanoj borbi za slobodu srpskih zemalja i stradao u neravnopravnoj borbi na Kajmakčalanu pre tačno 100 godina.

Svojim životom koji je bio ispunjen prolivenom krvlju neprijatelja i junačkim pobedama, ukazao je Srpstvu na put koji treba da sledi, a to je put junaštva, mučeništva i nemilosrdnosti prema neprijatelju. I spomenik u Beogradu dignut u njegovu čast prikazuje vojvodu kako prstom pokazuje u pravcu Kosova, Metohije, Stare Srbije. Ukazuje i podseća nas da nam je sveta dužnost i obaveza da omogućimo našem potomstvu da živi u slobodnoj zemlji kojom će kročiti samo slobodni srpski vojnik. Iz ovih razloga mi se moramo sećati i čuvati pomen na naše svete pretke, i iz njihovih dela i primera vernosti otadžbini napajati svoja srca za dalju borbu čiji je cilj slobodna, socijalna i nacionalna Srbija.

Vojvoda Vuk je bio slika i prilika iskrenog borca za slobodu, jer je ceo svoj život posvetio tom svetom cilju i nemilosrdno uništavao svakoga ko se našao na putu srpskoga naroda ka slobodi. On, nažalost, slobodu nije dočekao, ali je pao na viteškom putu ka tom cilju i time sebe upisao u knjigu besmrtnih Srba, rame uz rame sa Sinđelićem, Obilićem, carom Dušanom.

U nedelju 27. novembra održan je pomen prvo na mestu spomenika vojvode Vuka na Topličinom vencu u Beogradu, a zatim na Novom groblju. Spomenik je osveštan po prvi put nakon podizanja.

Aktivisti Nacionalnog srpskog fronta su podržali i učestvovali u obeležavanju stogodišnjice pogibije Vojvode Vuka, time dokazavši zajedno sa svim okupljenima da kult predaka i dalje postoji u srpskom narodu naročito omladini, i da se plamen Četništva polako opet budi. Iz tog plamena ideala izrodiće se nova vojska smene koja će srpskoj zastavi vratiti stari sjaj.

I dok će ljudi koji obožavaju svoje uništitelje i oni kratkog pamćenja obeležavati ovaj dan kao „dan republike“, istinski Srbi će se 29. novembra sećati velikog vojvode Vuka i odati mu počast. Vojvoda Vuk je prolivao krv na Kosovu, Kumanovu i Kajmakčalanu, a komunisti, tvorci SFRJ, su to isto Kosovo prodali Šiptarima, a od Srba stvorili veštačke nacije: Makedonce, Crnogorce i muslimane. Ako ćemo 29. novembar pamtiti po časnom, onda ćemo ga pamtiti po pogibiji vojvode Vuka i po prazniku Svetog Mateje, a ako ćemo ga pamtiti po mračnome, onda ćemo ga pamtiti kao dan republike nastale uništavanjem srpskog nacionalnog bića.

Birajte Srbi, hoćete li slaviti čast ili tamu!

 

Izvor – Info NSF